Lilium candidum — Lilia biała. Pochodzi z Europy południowej. Znana u nas najdawniej, często uwieczniana na obrazach kościelnych. Wysokość 100-550 cm. Kwiaty białe, rozmieszczone na szczycie pędu po 6-20 sztuk, pachnące, przeważnie 5-płatkowe, płatki długości 5-8 cm. Kwitnie w czerwcu—lipcu. Lilię białą rozmnaża się z cebul przybyszowych i przez sadzonkowanie łusek. Jesienią wypuszcza liście odziomkowe, które pozostają na zimę. W bezśnieżne zimy może wymarznąć, toteż sadzi się ją zwykle wcześnie w sierpniu, na początku września, na głębokość ok. 15 cm, w rozstawie 30X40 cm, przeważnie na rabaty jednorodne. Przy sadzeniu w zwartych grupach parkowych stosuje się odległości 20 cm. Cebule pozostawia się na miejscu wysadzenia zwykle przez kilka lat. Lilia biała często jest opanowywana przez choroby wirusowe i przez mączniaka oraz przez mszyce. Z chorobami walczy się stosując opryski preparatami miedziowymi, przeciw mszycom stosuje się środki fosforoorganiczne.

Podobne wpisy:

  1. Wartość zdobnicza roślin Wartość zdobnicza roślin zielnych i drzewiastych może się wyrażać w różny sposób: jedne odznaczają się dekoracyjnymi kwiatami, liśćmi lub owocami, inne tylko...
  2. Rozmnażanie przez: kłącza i bulwy Kłącza są pędami podziemnymi, zwykle znacznej grubości, o monopodialnym lub pseudodychotomicznym rozgałęzieniu, z pąkami wierzchołkowymi i bocznymi, które wiosną wyrastają w pędy...
  3. Szczepienie na przystawkę Szczepienie na przystawkę ma również zastosowanie w przypadku różnicy grubości podkładki i zraza. Podkładkę ścina się nieco skośnie, koniec zraza przycina się,...
  4. Ukształtowanie terenu Dla upraw ogrodniczych najodpowiedniejszy jest teren płaski lub z bardzo małym spadkiem o kierunku północ-południe. Dopuszczalna pochyłość terenu wynosi 2%. Zagłębienia, wypiętrzenia...