W rozmnażaniu wegetatywnym biorą udział części nadziemne (pędy, liście) oraz podziemne (bulwy, kłącza, cebule, korzenie). Z organów tych rośliny w naturze rozmnażają się same. Poszczególne rodzaje i gatunki mają właściwe im skłonności do rozmnażania z różnych organów poza organem specjalnie do tego przeznaczonym, jakim jest kwiat. Właściwości te, obserwowane u roślin dziko rosnących, wykorzystuje się w ogrodnictwie ozdobnym w dużym stopniu z pominięciem właściwego, generatywnego sposobu rozmnażania. Głównym argumentem przemawiającym za wegetatywnym rozmnażaniem jest fakt, że rośliny rozmnażane tym sposobem powtarzają dokładnie cechy osobników matecznych. Istnieją trzy zasadnicze sposoby rozmnażania wegetatywnego oparte na wykorzystaniu różnych właściwości roślin: 1) na wykorzystaniu naturalnych sposobów rozmnażania się roślin (podział, odrosty, rozłogi, bulwy, cebule, kłącza), 2) na wykorzystaniu zdolności restytucyjnych roślin (kopczykowanie, odkłady, sadzonki), 3) na wykorzystaniu zdolności zrastania się roślin w obrębie rodziny lub rodzaju (szczepienia).

Podobne wpisy:

  1. Wartość zdobnicza roślin Wartość zdobnicza roślin zielnych i drzewiastych może się wyrażać w różny sposób: jedne odznaczają się dekoracyjnymi kwiatami, liśćmi lub owocami, inne tylko...
  2. Rozmnażanie przez cebule Cebula jest skróconym pędem, którego liśćmi są grube, przylegające do siebie łuski, osadzone na krótkiej, stożkowatej i grubej łodyżce, zwanej piętką. Rośliny...
  3. Kożuchowanie Kożuchowanie stosuje się wówczas, gdy wegetacja już się rozpoczęła i kora na podkładce, wskutek uaktywnienia się kambium, łatwo się oddziela. Podkładkę należy...
  4. Abies veitchii Abies veitchii — Jodła Veitch’a. Pochodzi z Japonii środkowej, gdzie rośnie w górach na wyspie Hondo. Wysokość 10-15 m (w Japonii do...