Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica i blisko spokrewniona Urtica urens) ma długą historię medyczną. W średniowiecznej Europie była stosowana jako środek moczopędny (w celu pozbycia się nadmiaru wody) i leczenia bólu stawów.

Pokrzywa ma delikatne włosy na liściach i łodygach, które zawierają drażniące substancje chemiczne, które są uwalniane, gdy roślina wejdzie w kontakt ze skórą. Włosy lub kolce pokrzywy są zwykle bardzo bolesne w dotyku. Kiedy jednak zetkną się z bolesnym obszarem ciała, mogą faktycznie zmniejszyć pierwotny ból. Naukowcy sądzą, że pokrzywa robi to poprzez obniżenie poziomu zapalnych substancji chemicznych w ciele i zakłócanie sposobu, w jaki ciało przesyła sygnały bólu.

Ogólne zastosowania

Pokrzywa jest stosowana od setek lat w leczeniu bolesnych mięśni i stawów, egzemy, dny moczanowej i anemii. Obecnie wiele osób używa pokrzywa właściwości lecznicze do problemów z moczem we wczesnych stadiach powiększonej prostaty (zwanej łagodnym rozrostem prostaty lub BPH). Jest również stosowany w przypadku infekcji dróg moczowych, kataru siennego (alergiczny nieżyt nosa) lub w kompresach lub kremach do leczenia bólu stawów, skręceń i napięć, zapalenia ścięgien i ukąszeń owadów.

Co to za roślina?

Pokrzywa to nazwa nadana pokrzywie zwyczajnej, pokrzywie ogrodowej i mieszańcom tych roślin. Pochodzący z zimniejszych regionów północnej Europy i Azji ten krzew zielny rośnie dziś na całym świecie. Pokrzywa dobrze rośnie w glebie bogatej w azot, kwitnie między czerwcem a wrześniem i zwykle osiąga wysokość od 2 do 4 stóp.