Miesiąc: listopad 2017

Salon z jadalnią: dwie funkcje, jedno pomieszczenie – ekskluzywne, designerskie stoły do jadalni

Łączenie salonów z jadalniami jest częstym zabiegiem, który ma na celu ograniczenie wykorzystywanej przestrzeni. Szczególnie w mieszkaniach oraz niewielkich domach jest szczególnie ważne, by zaaranżować każde pomieszczenie tak, by było maksymalnie funkcjonalne. Pomieszczenie o powierzchni 30 metrów kwadratowych można z powodzeniem wykorzystać jako salon z jadalnią.   Ważny jest przede wszystkim rozkład wszystkich niezbędnych elementów wyposażenia: wygodnego wypoczynku, stolika kawowego, telewizora, stołu z krzesłami oraz ewentualnych dodatkowych mebli. Jeśli chcemy nadać nowoczesnego charakteru naszemu pomieszczeniu, z pomocą przychodzą designerskie stoły do jadalni. Ich wielkość i kształt powinien zależeć przede wszystkim od ilości domowników oraz prywatnych preferencji stylistycznych. Ekskluzywne stoły...

Czytaj więcej

Lokalizacja pokoju dziecięcego w domu. Pokój dziecięcy na poddaszu – pokój dla trojga dzieci

Odpowiednia lokalizacja pokoju dziecięcego w domu powinna być poprzedzona analizą wielu czynników. Ważny jest przede wszystkim wiek dziecka: o ile w przypadku kilkulatków musimy wziąć pod uwagę bliskość pokoju do sypialni rodziców, o tyle nastolatek może już sam zajmować piętro. Sypialnie dziecięce powinny być oddalone od kuchni, w przypadku domów dwupiętrowych to właśnie pomieszczenia usytuowane na wyższej kondygnacji powinny być rozpatrywane jako miejsca na urządzenie sypialni.   Pokój dziecięcy na poddaszu to doskonałe rozwiązanie jeśli nasze pociechy są wystarczająco samodzielne, by móc spokojnie mieszkać nawet na oddzielnym piętrze. Jeśli urządzamy pokój dla trojga dzieci powinniśmy przemyśleć także jego wielkość:...

Czytaj więcej

Sypialnia w stylu rustykalnym – meble z drewna śląskie, meble wiejskie

Styl rustykalny sprawdza się w niemal każdym pomieszczeniu: oryginalne połączenie drewnianych mebli, jasnych kolorów oraz sielskich dodatków sprawia, że każdy pokój nabiera niezwykłego charakteru. W sypialniach rustykalnych dominują brązy i biel, co pozwala na utrzymanie przytulnej stylistyki pomieszczenia. Meble z drewna są doskonałym uzupełnieniem aranżacji a dodatkowo ich wysoka jakość sprawia, że mogą one służyć przez wiele lat bez widocznych śladów użytkowania czy działania czynników zewnętrznych.   Meble wiejskie jednak należy wybierać tak, by ich stylistyka pasowała do całości wystroju pomieszczenia. Aby bardziej podkreślić rustykalny charakter sypialni, warto skupić się na wyborze odpowiednich dodatków. Poduszki, zasłony, drewniane zegary czy...

Czytaj więcej

Róże parkowe i botaniczne

Róże parkowe i botaniczne mają zastosowanie w parkach i ogrodach botanicznych. Służyły one jako materiał wyjściowy dla licznych krzyżówek, które ze swej strony zapoczątkowały powstanie nowych ras, a także grup róż użytkowych. Do najważniejszych z nich zalicza się: Rosa canina — Róża dzika, szypszyna. Pochodzi z Europy, Afryki północnej oraz Azji Mniejszej. Krzew niezbyt gęsty, wysokości ok. 2 m, pokryty rzadko rozsianymi, hakowatymi kolcami, o pędach łukowato zwisających. Liście przeważnie 5-listkowe, listki eliptyczne, piłkowane. Kwiaty pojedyncze lub zebrane po 3-r-5, najczęściej jasnoróżowe, choć bywają i białe, o średnicy do 5 cm. Owoc podłużny, po dojrzeniu purpurowoczerwony. Gatunek stosowany w parkach na żywopłoty oraz w grupach, najczęściej na podkładki pod róże. Rosa centijolia — Róża stulistna. Pochodzi z Kaukazu, Azji Mniejszej i Iranu. Wysokość do 2 m. Pędy opatrzone silnymi kolcami i licznymi szczecinkami. Liście 5-listkowe, często z obydwu stron owłosione, pojedynczo piłkowane, dość duże i cienkie. Kwiaty bardzo pełne, kuliste, zwisające, mają zwykle barwę różową. Silnie pachną. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Owocuje rzadko. Różę stulistną rozmnaża się z licznie wytwarzanych odrośli korzeniowych. Znosi dobrze nasze zimy. Róża ta wymaga starannej uprawy i dość silnego cięcia. Jest najdawniej znaną różą ogrodową, od której wywodzą się róże pełnokwiatowe. Rosa cinnamomea — Róża girlandowa. Pochodzi z Europy i Azji. Krzew wysokości 1-2 m, pędy brązowe. Kolce silnie zakrzywione, o dużych nasadach. Listki zmiennej wielkości, jajowate lub podłużniejajowate, pojedynczo piłkowane, od spodu...

Czytaj więcej

Róże długopędowe

Róże długopędowe (czepne, pnące) są to róże silnie rosnące, w dobrych warunkach uprawy w ciągu jednego sezonu wegetacyjnego są one zdolne wydać pędy długości 3-5 m. Pędy u znacznej większości są wiotkie, płożące. Róże te sadzi się przy ścianach domów, przy ogrodzeniach, pergolach, altanach, okulizowane na wysokich pniach dzikiej róży tworzą ozdobne girlandy. Większość róż długopędowych kwitnie tylko raz w roku (czerwiec—lipiec), lecz są też odmiany mniej obficie kwitnące w czerwcu, ale powtarzające kwitnienie wczesną jesienią. Róże długopędowe stanowią jedno z najpiękniejszych pnączy. Z odmian u nas bardziej znanych należy wymienić: Róże o kwiatach czerwonych: Blaze Superior — powtarza kwitnienie, Excelsa, Hamburger Phónix — powtarza kwitnienie, Paul’s Scarlett Climber, Don Juan — powtarza kwitnienie, Dortmund — powtarza kwitnienie. Róże o kwiatach różowych i cielistych: Dorothy Perkins, New Dawn — niezrównana odmiana o barwie cielistej, powtarza kwitnienie, znosi przeciętne nasze zimy bez przykrycia. Tausend- schón — piękna, różowa, bez kolców, źle znosi nasze zimy, nawet pod przykryciem. Róże żółtokremowe: Easlas Golden Rambler, Golden Sho- wers, Leverkusen — powtarza kwitnienie, Royal Gold — złotożółta, pachnąca, nadaje się do cięcia. Róże koralowe: Coral Dawn. Róże pomarańczowe: Dance de Feu. Róże białe: Climbing Virgo, Gruss an Zabern, White Dorothy Perkins. Róże fioletowe:...

Czytaj więcej

Róże wielokwiatowe

Róże wielkokwiatowe są prowadzone jako krzaczaste lub pienne. Obejmują one dużą liczbę mieszańców należących do różnych grup, z których powszechnie są znane: 1. Róże powtarzające kwitnienie (tzw. remontantki). Charakteryzują się one silnym wzrostem, obfitym kwitnieniem na początku lata, powtarzaniem kwitnienia jesienią. Są one dosyć odporne na mróz, nie mogą jednak zimować bez nakrycia. Wymagają u większości odmian długiego cięcia (słabego). Kwiaty są przeważnie w barwach białej i czerwonej, choć bywają i różowe. Ze starych odmian są znane: Fraul Karl Druschki (biała) i Hugh Dickson (czerwona). 2. Róże herbatnie (Rosa thea). Charakteryzują się pędami długimi, cienkimi, czasem czepnymi, z rzadko rozstawionymi, prawie prostymi kolcami. Kwiaty najczęściej żółte lub różowawożółte, o charakterystycznej delikatnej woni, osadzone pojedynczo lub po 2-3 na stosunkowo krótkich szypułkach. Róże herbatnie kwitną w lecie, są niestety mało odporne i jako gruntowe w naszych warunkach mniej się nadają. Do znanych odmian należą: Marechal Niel — stosowana do obsadzania ścian ‘ w szklarniach oraz Gloire de Dijon (obie tu wymienione odmiany barwy żółtej). 3. Mieszańce herbatnie (T. H.). Rasa róż tzw. mieszańców herbatnich powstała ze skrzyżowania róż herbatnich z powtarzającymi. Róże należące do tej rasy kwitną całe lato, są odporniejsze na mróz od herbatnich, ale zimą wymagają nakrycia. Cięcie u tej rasy jest uzależnione od siły wzrostu danej odmiany. Przeważnie tnie się na 4-6 oczek, z tym że odmiany bardzo silnie rosnące należy ciąć dłużej, a spotykane w tej...

Czytaj więcej

Ważniejsze choroby i szkodniki róż i ich zwalczanie

Dobrze posadzone i pielęgnowane róże, przebywające w odpowiadającym im siedlisku, nie bywają masowo atakowane przez choroby i szkodniki. Duży wpływ na odporność róż ma odpowiednie ich nawożenie (stosowanie raczej nawozów organicznych, unikanie przeazotowania, szczególnie nawozami mineralnymi). Niemniej należy zapoznać się z najczęściej występującymi chorobami i szkodnikami róż. Sposoby zwalczania chorób i szkodników ulegają często zmianie, gdyż zwiększa się ciągle asortyment środków ochrony roślin zarówno produkowanych w kraju, jak i sprowadzanych w ramach importu. W związku z tym w sprawie zwalczania chorób i szkodników roślin należy się zwracać •do miejscowych placówek służby ochrony roślin. Do pospolitszych chorób róż należą: mączniak właściwy róż, mączniak rzekomy róż, rdza róż, czarna plamistość i rak wgłębny róż oraz guzowatość korzeni. Mączniak właściwy róż objawia się w postaci białego, mącznego lub pilśniowego nalotu, występującego po obu stronach liści oraz na pędach i pąkach kwiatowych. Rozwojowi grzyba sprzyja wilgotność i ciepło, toteż należy unikać podlewania róż z góry podczas suszy. Są odmiany róż bardziej podatne lub też mniej podatne tej chorobie. Zwalczanie polega na oprysku roślin preparatami siarkowymi, zwłaszcza siarką koloidalną. Mączniak rzekomy róż powoduje pojawienie się na liściach żółtawobrunatnych dużych plam, które od spodniej strony są pokryte szarym nalotem. Zwalcza się go opryskując rośliny środkami miedziowymi. Rdza róż pojawia się zwykle na różach ogrodowych w czerwcu, w postaci żółtawych plam. Później pojawiają się na nich, zwłaszcza na dolnej stronie liści, jaskrawe, pomarańczowe skupienia zarodników, które...

Czytaj więcej

Uszczykiwanie pędów i zabezpieczenie róż

Uszczykiwanie pędów róż. Gdy okulizowana róża wypuszcza z założonego oczka nie rozgałęziające się pędy, wierzchołek tego pędu należy skrócić uszczykując paznokciem lub obcinając nożem. Skrócenie pędu rosnącego w górę powoduje jego rozgałęzienie. Uszczykiwanie, stosowane przy uprawie róż na kwiat cięty, wpływa dodatnio na przedłużenie okresu kwitnienia. Usuwanie przekwitniętych kwiatów. Przekwitnięte kwiaty róż należy ścinać, przez co przedłuża się okres kwitnienia roślin oraz zwiększa się wartość ozdobną krzewów, gdyż przekwitające kwiaty szpecą krzewy. Wyjątek stanowią róże parkowe i żywopłotowe, np. Rosa rugosa, której owoce stanowią nie tylko ozdobę, lecz także mają wartość użytkową ze względu na dużą zawartość witaminy C. Utrzymywanie wilgotności gleby. W czerwcu po pierwszym kwitnieniu róże potrzebują dużo wody, toteż jeżeli w tym okresie wypada susza, należy róże przynajmniej dwa razy w tygodniu obficie podlać. Po podlaniu, względnie po deszczu należy je zasilić płynnym nawozem (rozcieńczoną gnojowicą, gnojówką bądź roztworem nawozów azoto-wo-potasowych). Zabezpieczenie róż na zimę. Prawie wszystkie róże wielkokwiatowe, wielokwiatowe oraz długopędowe muszą być na zimę okrywane, tylko większość róż parkowych u nas uprawianych, jak i niektóre długopędowe znoszą przeciętne nasze zimy zupełnie dobrze. Aby róże możliwie dobrze przezimowały, nie należy ich jesienią (przed okresem zabezpieczenia) ciąć, nawozić azotem ani też podlewać. Róże przykrywa się późną jesienią, dopiero po wystąpieniu przymrozków (do — 5°C), co zwykle następuje w drugiej połowie listopada. Lepiej jest dla róż, gdy pierwsze przymrozki zastaną je bez przykrycia, gdyż przedwczesne i nadmierne...

Czytaj więcej

Najnowsze komentarze

    Poczta kwiatowa, kwiaciarnia Włocławek

    Polecamy:

    Casablanca Chopina

    Porady wnętrzarskie

    • Jakie meble kupić na taras?Jakie meble kupić na taras?
      Mnóstwo ludzi decyduje się na pomysł stworzenia zewnętrznego salonu na przydomowym tarasie i w ogrodzie. Posiadanie pokoju ogrodowego z wygodnymi …
    • Szklarnie
      Szklarnie stanowią najczęściej stosowany typ pomieszczeń przy produkcji roślin ozdobnych. Umożliwiają one wykonanie wszelkich prac związanych z uprawą roślin przez …
    • nowoczesne lampy bielsk podlaski
    • Jedlica
      Mimo że nazwa łacińska jedlicy brzmi „fałszywa tsuga”, w istocie nie jest podobna do choiny. Pod względem cech morfologicznych rodzaj …
    • Grążel
      Pochodzi z Azji, Europy. Są to byliny wodne, o liściach skórzastych, sercowatych, pływających na powierzchni lub nieco wystających. Kwiaty żółte …
    • Selekcja roślin
      Celem selekcji jest uzyskanie znacznej liczby osobników o takich samych cechach. Można to osiągnąć przez usuwanie spośród osobników o dużym …
    • Abies concolor
      Abies concolor — Jodła kalifornijska (J. jednobarwna). Pochodzi z Ameryki Północnej. Rośnie w górach Kalifornii i Kolorado na znacznych wysokościach …
    • Pinus strobus
      Pinus strobus — Sosna wejmutka. Pochodzi z Ameryki Północnej. Wysokość 20-25 m. Średnica korony 10-15 m. Korona luźna, szeroko- stożkowata. …